Ik denk dat in iedere groep wel een vreemde snuiter zit die nergens bij past.
Laten we hem pakken. - Dat was ik...
Ik heb een uitweg gevonden door mijn verhalen.
Mijn fantasie was als een raket die me zo ver bracht...
dat ik van een veilige afstand naar mijn leven kon kijken...
hetgeen, ik denkelijk, nu in mijn boeken doe.
Zo ongelukkig als ik in mijn jeugd was, zo gelukkig was ik als schrijver.
In plaats van een goed aangepast, normaal persoon te worden...
werd ik een soort ontspoord, succesvol persoon.
Geen idee wat de voorkeur verdiend, maar dat geeft niet, want de keuze is niet aan jou.
Maar als antwoord op jouw oorspronkelijke vraag...
ja, ik geloof dat in ieder stuk fictie een karakter zit, dat voor de schrijver...
enigszins autobiografisch is en dat geldt zeker voor Dracoban.
Net zoals in een droom vaak één karakter jou vertegenwoordigt...
maar in dit geval, is het niet wat je verwacht want ik ben namelijk niet het mens.
Ik ben het wezen.
Is dat goed?
Ik verwachtte al je hier tegen te komen. - Ja, ik dacht ook jou hier te zien.
Fijn dat je gekomen bent.
Volgens mij brengen we al iedere verjaardag samen door sinds de derde klas.
Ha, Ergens. - Ergens is blij je te zien.
Wat denk je, eerlijk? - Maak je een grapje?
Een geweldig idee als jij een kind adopteert. Het is geweldig als jij zo je hart openstelt.
Liz denkt dat ik gek ben. En als ze nu eens gelijk heeft?
Wat, als ik het niet aankan? - Zal ik je wat zeggen?
Mijn moeder had vijf kinderen en vroeg zich nooit af...
of ze wel geschikt was als ouder. - En ze was toch geweldig?
Nee, ze was waardeloos. Haar psychiater heeft dankzij haar een huis in Laguna.
Alleen al het feit dat jij het jezelf afvraagt bewijst al dat je geschikt bent.
Mensen maken zich meer zorgen over hoe tomaten te kweken, dan hun kinderen op te voeden.
Heb je enig idee hoe gelukkig dit Mary zal maken?
Jawel, maar dat is geen goede reden om het te doen.
Je hebt nog heel veel liefde in je.
Dat is lang geleden. - Ja, al wat jaren.
Je ziet er goed uit. - Dank je, jij ook.
Ik ben er nog niet aan toe om me aan zoiets te verbinden.
Het spijt me. - Wist je niet dat ik je zoiets zou vragen?
Ik wilde door de telefoon geen nee zeggen.
Dat leek niet juist. Het spijt me zeer.
Hoe heet jij?
Ik weet wie jij bent. - Is dat zo?
Jij bent de man die Sophie belde over Dennis maar je wilt hem niet omdat je vrouw dood is.
Wie heeft je dat verteld?
Ben jij bevriend met hem, of zo? - Nee, hij is geschift.
Hij heeft geen vrienden. - Niet?
Waar hangt hij rond?
Hij zit in de doos.
Hij komt er niet uit tot het donker is.
Waarom doet hij dat? - Vanwege de zon, hij haat de zon.
Waarom haat hij de zon? - Geen idee, misschien omdat het te zonnig is?
Ik vertelde hem dat jij geschift bent.
Hij zit in de doos.
Maar ik begrijp niet, waarom ze jou eigenlijk belde.
Zij dacht dat wij goed bij elkaar pasten.
Zijn alleenstaande mannen niet het laagst mogelijke?
Ik ben niet alleenstaand. Ik ben een weduwnaar...
en dat is het ergste dat er is. Ik zit nog lager dan het laagst mogelijke.
Eigenlijk denk ik dat het bijzonder ongevoelig van haar was om te bellen.
Het is nog maar twee jaar geleden.
Jongens, laat de hond met rust. - We spelen alleen maar.
Die hond is tweehonderd jaar in mensenjaren, zou je het oma ook aandoen?
Jongens, laat dat. Ze maken me gek en zijn nog wel van mijzelf.
Ik begrijp niet waarom Mary zou willen adopteren.
Zij is zelf geadopteerd...
Ja, maar het was iets dat jullie samen zouden doen en, je weet wel.
Maar het gebeurt toch niet. Je predikt tegen de bekeerde.
Goed, hier een stem uit het niets, ouderschap is echt moeilijk.
Snap je? Het is moeilijk en je hebt minstens twee personen nodig.
Wij hadden papa en mama. Wij hadden twee personen en zij haatten het ouders te zijn.
Ik zeg je, er zijn geen garanties. Er zijn zat eenoudergezinnen.
Goed. Ik wil niet dat jou pijn gedaan wordt. Je kunt wel een razend kind krijgen.
Een razend kind?
Zoiets was in een televisiefilm en zij waren gestoord.
Ik moet met Omen 1 en 2 naar voetballen.
Blijf maar hier. Je maakte de juiste keuze. Het was een goed besluit.
Neem wat koffie, of wat te eten of zo. We hebben snacks.
Ik mis haar ook, hoor.
Ergens blafte een hond...
en toen likte hij zijn ballen.
Wat denk jij, Ergens?
Denk jij dat we het alleen aan kunnen?
Iemand thuis?
Hoor eens, baas..
ik heb wat zonnebrandcrème meegenomen, hele sterke.
SPF 45, dat is zonbeschermingsfactor, het werkt tegen ultraviolette straling...
dat zijn, je weet wel, men noemt dat UV straling.
Hoe dan ook, het is hypoallergeen en watervast.
Ik laat het voor je liggen.
Ha, Sophie, hoe gaat het? - Niet slecht.
Bij jou alles goed? - Helemaal.
Ik had je hier niet terug verwacht. - Ik wilde het kind zonnebrandcrème brengen.
Wat was dat? - Dat is zijn Polaroid.
Hij neemt graag foto's. Er zit geen film in. Hij neemt gewoon graag foto's.
Gewoon uit interesse, waarom dacht je dat ik goed zou passen...
bij een jongen die de meeste tijd in een doos zit?
Hij denkt dat hij van een andere planeet komt.
Het ziet er geweldig uit. Het ziet er goed uit, jongens. Bedankt.
En, wat denk je? - Waar is de pathos?
Waar is de pathos? De graaf van Dracoban ligt op sterven.
Dit is een jongen, die zijn weg door het melkwegstelsel vocht.
Lastupon was een blauwe dwerg die een rode reus werd.
Dit is de rode dwergfase van de reus. Waar heb jij het...
Ik weet niet waar ik het over heb. Maar ik weet wel...
dat ik een productie zie, die de wereld van jouw boek eer aan doet.
Werkelijk, het heel serieus neemt. Dat zie ik.
Over jouw boek gesproken...
raad eens wie mij vandaag belde. Jouw uitgever, onze uitgever.
Vroeg ze hoe het met de Wraak van Dracoban gaat?
Nee, ze schreeuwde het.
Weet je wat het probleem is? Toen ik het verhaal schreef...
eindigde het met een enorme slachting en iedereen ging dood.
Dat weet ik. - Alle karakters zijn dood.
Klopt, ik verkocht het. - Het is een probleem.
Geweldig. Laten we doorgaan naar de hoofdscène. - Wat moet ik tegen Tina zeggen?
Zeg maar tegen Tina, dat ergens diep in de donkere ingewanden...
van Kasteel Zeptar, de zwarte magiërs van de graaf...
hem tegen zijn wil weer tot leven wekken.
Indien mogelijk. Is dat wat? - Zeker.
David, Aarde roept David.
Een kind dat de hele dag in een doos zit, is een gigantische, rode vlag, goed?
Het is hetzelfde als het kopen van een gebruikte auto...
en dan de olievlek op de oprit negeren.
Als geen schrijver zijnde, word je toch de koningin van gespierde analogieën.
Hoor eens, over kinderen, ik zou de mijne voor de wereld niet kwijt willen...
die blijven maar bij je komen. Het zijn net muggen, ze zuigen het leven uit je.
Ze nemen jou je leven af, je privacy, je identiteit.
Je zou voor Ouderschapsplanning moeten werken. - Grapjas.
Je vergeet die plank vol boeken die je schreef of je kennis van Californische wijnen...
of dat je ooit een marathon gelopen hebt.
Dat is het punt, Liz. Ik heb nooit een marathon gelopen.
Ik wil geen marathon lopen. Ik wil iets nuttigs doen, snap je?
Ik krijg alleen maar bezwaren. Opmerkingen als...
ik weet niet of ik wel een kind op de wereld wil zetten.
Maar hoe kun je tegen de logica zijn om van één te houden die er al is?
Trans fobo medio.
Dennis, wat doe je?
Het regent. - Ik wacht op David.
Die man met UV bescherming. - Kom binnen.
Is hier iemand?
Ik heb iets voor je meegenomen.
Dit helpt werkelijk tegen de verblinding in jouw voortdurende strijd met de zon.
Dank je. - Graag gedaan.
Kwaliteitsgooi, baas.
Leuk je te zien. Eigenlijk heel leuk je te zien.
Hij is geen puppy in de etalage. - Ik weet het.
Hij is verlaten, emotioneel mishandeld, geclassificeerd als moeilijk te plaatsen.
Hij heeft nooit een eigen familie gehad. - Dat weet ik, maar ben ik de juiste voor hem?
Ik ben slechts een schrijver. - Hij zag genoeg doktoren, als je dat bedoelt.
Daar heeft hij geen behoefte aan.
Zeg op zijn minst wat je denkt. - Ik denk dat ik gestoord moet zijn.
Ik zie dat je aan zonnebrandcrème hebt gedacht.
Het werkt net zo goed als je er minder op smeert.
Is dat je loodgordel?
De zwaartekracht op aarde is laag. Mars trekt me continu terug.
Dus zonder al dat spul, denk je dat je wegvliegt?
Is dat al eens gebeurd?
Wanneer? - Bij een andere vader en moeder.
Non-communicatief, neiging tot stelen...
onvermogen tot persoonlijke verbintenissen en goed en kwaad te onderscheiden...
en hij denkt...
hij denkt dat hij buitenaards is.
Niet dat ik het op de spits wil drijven, maar volgens mij denkt hij van Mars te komen.
Hoe denkt u daar mee om te gaan, meneer? - Fantasie is mijn bedrijf.
Dat doe ik als werk. En één van de dingen die ik over fantasie geleerd heb...
in mijn eigen leven, is dat het een overlevingstechniek kan zijn...
een soort manier om met alles om te gaan...
een manier om met te grote problemen om te gaan, groter dan je aankunt.
Dus, begrijpt u...
kort gezegd...
evenwicht zien te vinden tussen hem te socialiseren...
en hem te laten weten wie hij is.
Dus, u begrijpt...
aan de ene kant, kan ik hem zoveel mogelijk helpen...
aan de andere kant, als hij wil, als deze knul wil geloven...
dat hij van een andere planeet komt, wie ben ik dan om hem tegen te spreken?
Dit is geen sciencefiction. Dit is geen novelle.
Meestal hebben we met onze kinderen geen tweede concept.
Een alleenstaande die een kind opvoedt, met problemen...
die niet standaard of gemakkelijk zijn, u zult op allerlei hulp nodig hebben.
U zult ons nodig hebben, inclusief mij. Heeft iemand nog iets?
We zullen er eens rustig over nadenken. Dank u, meneer Gordon, u hoort van ons.
Hallo, hoe gaat het? Hoe gaat het op de planeet?
Ga weg.
Ik kan nu niet praten, ik wacht op telefoon.
Maar je hebt wisselgesprek. - Dat vertrouw ik niet.
Jullie oom is geschift.
Werkelijk?
Bedankt dat je vandaag met me mee bent gegaan.
Het is leuk.
Ik dacht wel dat je het leuk zou vinden. Het is gaaf.
Ik vind de gordel leuk.
Je kunt de gordel de hele dag dragen, als je wilt.
Dennis, meneer Lefkowitz zei dat je bij mij mag komen wonen, als je wilt.
In het begin slechts tijdelijk, maar als het je bevalt, kun je blijven.
Ik eet Lucky Charms.
Ik ben een voorstander van een substantieel ontbijt.
Ik zal je koffer pakken. - Ik heb het.
Ga je gang.
Je kunt hier tussendoor. Hierzo.
Deze kant, jonkertje.
Ergens, af. Af. Het spijt me.
Dat is Ergens maar. Op deze manier zegt hij gewoon gedag.
Deze hebben we niet waar ik vandaan kom.
Houd je niet zo van honden?
Ik wacht even tot de jongens thuiskomen.
Wat doet hij nu? - Hij is gewoon in zijn kamer.
Moet ik hem ruimte gunnen of naar hem toe gaan?
Ik bel je wel terug.
Dit is nogal interessant. - Het is een speciaal nachtlichtje.
Maar zoals je ziet, heeft het plaatjes van de planeten en zonnestelsels...
en, zoals je ziet, draaien ze rond. - Het heeft spiegels.
En licht op de bodem en plaatjes.
Dat klopt niet. - Wat bedoel je?
Je moet het plafond groter maken...
en jouw planeet zo. - Je hebt volkomen gelijk.
Om accuraat te zijn, zou het plafond 30 meter lang moeten zijn...
en de aarde niet groter dan een doperwt.
Heel goed. Hoe weet jij zoveel over de schaal? - Het duurde heel lang om hier te komen.
Een heel lange tijd om hier te komen.
Als je wilt, mag jij je oude kleren wel weggooien.
Of we houden de oude dingen, tot het uit elkaar valt aan je lichaam.
Dat is ook een manier.
Best wel gaaf. Ik was goed met videospelletjes.
Dit is geen spelletje. - Niet?
Wat het ook is, het is gaaf.
Moet ik de deur dicht doen, of op een kiertje laten?
Openlaten? Kiertje?
Denk gewoon dat het een grote doos is.
Goed, Dennis, ik denk dat je dit lekker zult vinden.
Voor we gaan eten, eerst wat huisregels...
geen meisjes na tien uur 's avonds.
Dat was een grapje.
De eerste regel is, dat hier...
er zijn eigenlijk helemaal geen regels.
Misschien wat basisdingen over...
Ik denk dat ik er beter een sticker op kan plakken.
Misschien kunnen we...
ik weet niet, een soort handleiding, eerder dan een regel, dat we geen...
zonnebril binnenshuis dragen, om beter te kunnen navigeren.
Dit is een tosti kaas. Ik heb een tosti voor je gemaakt, omdat ik dol op tosti's ben.
Ik vind het een Amerikaanse klassieker.
Ik at ze heel vaak als kind. Ik was er stapel op.
Ik eet Lucky Charms.
Natuurlijk, als ontbijt krijg je Lucky Charms, of wat Granola of yoghurt, andere cornflakes.
Dat klinkt geweldig.
Hoe dan ook, smakelijk eten.
Probeer het eens.
Ik eet Lucky Charms.
Alsjeblieft.
Zie dat eens.
Goed, we nemen nog meer, want je weet maar nooit.
We moeten voorraad inslaan.
Je weet nooit of er vogelgriep komt, of builenpest...
of een andere pandemie komt langs en verpest je hele dag.
Dan wil je zeker zijn de goede voorraad te hebben.
Dit spul heeft, moet wel tenminste dertigduizend jaar houdbaar zijn.
Als iets gebeurt, de Apocalyps, de vier ruiters komen er aan...
is dit spul nog magisch zalig.
Wij zijn Lucky Charms gasten.
Dennis, alles in orde? Wat doe je? - Jou bekijken.
Daar is het wat laat voor.
Dennis, wat doe je?
Kom, leg de camera eens weg. Dennis, alsjeblieft, leg de camera weg. Kom nu.
Pas op. Ik had je bijna gedisneygreerd. - Desintegreerde jij me bijna?
Waarom zou je dat willen?
Het is, het is midden in de nacht, baas.
Wat doe je met al die foto's? En waarom ben je op?
Om te leren. - Te leren? Om wat te leren?
Hoe ik een mens kan zijn en deel kan uitmaken van een familie.
Dan geldt voor vele van ons.
Dat is heel goed. Dat is heel realistisch.
Misschien moeten we hier morgenochtend bij de Lucky Charms over verder gaan, wat denk je?
Misschien kunnen we nu beter naar bed gaan.
Ja, ik heb het gezien. Dat is een heel goede uitdrukking.
Van de kinderbescherming. - Wat? Wie?
Met meneer Lefkowitz van de kinderbescherming.
Goedendag, meneer, hoe gaat het met u? - Goed.
Maar belangrijker, hoe gaat het met u? - Het kan niet beter.
Mooi. Hoe gaat het met Dennis? Zouden we ergens over moeten praten?
Ja, ik ben er nog. - Ik vroeg of...
er zorgen rond Dennis zijn waarover u wilt praten?
Nee, alles gaat geweldig. Het kon niet beter, meneer.
Volgens wij wordt het tijd naar buiten te gaan.
Verbeelding is een zeldzaam iets. Dennis heeft de ziel van een artiest.
Hij zou een wonder kunnen worden, zoals, je hebt Amadeus gezien.
Hij zou een Mozart in de dop kunnen zijn, voor zover wij weten.
Mam, hij doet smerig.
Kom. - Jongens, laat maar, goed?
Weet je nog? Het eindigt toch allemaal op dezelfde plaats?
Kom, jongens.
Ik wil wel gevoelig zijn, maar hij is een puinhoop.
Is dat gevoelig? - Je zou bot eens moeten horen.
Ik probeer te zeggen dat niet iedereen geboren wordt...
als een volgzaam, makkelijk en gelukkig kind.
Op dit moment lijkt het dat hij zal opgroeien als Tiny Tim met een ukelele, snap je?
Wat, kweek jij nu geniën?
Overigens overleed Mozart in een krot, 27 jaar, dronken en...
Een onbekende koorts toen hij 35 was. - Zoiets, in ieder geval.
Iedereen geniet van zijn muziek, maar heeft hij zelf ook genoten?
Geef me een kans. - Volgens mij, komen ze allemaal...
van Mars. Alleen jouw kind geeft het toe. = Kijk, een slimme man. Het goede antwoord.
Een slimme man. - Je trouwde een slimme man.
Ik weet het. Ik ben het er mee eens, ze komen allemaal van Mars.
Twee strike.
Twee en twee te gaan, als Bobby Miller zich gereed maakt om te pitchen.
En daar gaan we.
Drie strike.
Dat was toch een mooie strike out? Het heet een strike out.
Gaaf, toch? Wil je een pinda?
Weet je wat honkbal gaaf maakt? Weet je wat ik er geweldig aan vind?
Honkbal is de enige sport waar je 70 procent van de tijd kunt falen en toch geweldig zijn.
Het gaat om echt proberen en nooit opgeven. Denk er eens over na.
Als je drie van de tien keer raak slaat als je moet slaan, ben je echt goed.
Als je het nog iets beter doet, slechts een klein beetje beter...
misschien 3,2 of 3,3 keer raakt...
ben je geweldig en kun je een ster worden. Dan doe je mee in de Grote Show.
En als je zo slaat op de Grote Show ben je een superster.
Supersterren bestaan niet. Alleen supernova's of witte dwergen.
Ik verdien jou. Het is werkelijk waar.
Je bent uit.
Die knul lijkt niet erg op een slagman.
Maar we geloven er in, nietwaar?
Kom, nu.
Drie strike. - Het ziet er niet best uit.
We staan zeven achter. We raken geen bal.
Kom, slagman. We hebben een hit nodig.
Alsjeblieft.
Heeft een enkele. Dat kan wat worden. - Ik heb het gedaan.
Wat heb je gedaan? - Ik deed een Marswens.
Jij deed een Marswens?
Ja, Marsbewoners kunnen iets wensen. - Zoals hits?
Wat dan ook. - Soms doe ik Aardse wensen...
maar dat werkt niet altijd. Als je toch aan het wensen bent...
zie je die knul die nu naar de plaat gaat? Wens een homerun.
Wil je dat hij wint?
Ongelooflijk, wat een vertoon van kracht. Je bent een voorspeller, een geleerde...
en nu ben je een honkbalfan en ik vind het geweldig.
Een ongelooflijke wedstrijd.
Dit ziet er niet best uit.
Weet je dat we gemiddeld twee weken in het leven voor verkeerslichten wachten?
Ik weet nog toen al deze lichten op tijd stonden, gesynchroniseerd waren.
En je dit naadje in het universum kon vinden en daar door heen slipte.
Zag je dat?
Ja, ik gaf je net 3 minuten van je leven terug.
Dank je wel. Ik zal het wijs benutten.
Doe dat nog eens.
Waarom niet? Omdat je niet wilt of omdat je niet kunt?
Ik heb maar een beperkt aantal Marswensen. - Dat is eerlijk.
Maar als je wilt, kan ik je er één geven.
Wie zou er niet één willen?
Alsjeblieft, ik heb je net een Marswens gegeven. Verspil het niet.
Beslist niet. Ik beloof het. Ik zal het voor iets echt belangrijks gebruiken.
Dat was heel intens.
Je bent maar een raar knulletje.
Dit is Harlee. Zij is onze goede vriendin, van Ergens en mij.
Zij heeft geholpen de tuin te ontwerpen, dus...
Ik heb veel over je gehoord.
Wil je gedag zeggen? - Het is in orde.
Maak je geen zorgen.
Is hij niet te gek? - Hij is geweldig, een kleine Andy Warhol.
Hij heeft overigens dezelfde sociale vaardigheden.
Weet je wat ik denk wat het is?
Hij is een oude ziel. - Wat betekent dat?
Serieus. - Het betekent dat hij het doorheeft.
Jij bent een meedogenloos zonnig persoon. - Tja, zo word ik niet altijd wakker.
En dat waardeer ik zo in je.
Deze actie, waar hij nu mee bezig is, kan niet gezond of veilig zijn.
Hij houdt van zuigen. - Hij denkt dat hij de stofzuiger is.
Er is een verschil, snap je? - Dat is zo Zen.
Wel toch, enigszins, niet waar?
Zie je? Meer zonneschijn.
Houd je heupen naar mij gericht, als je kunt. Zet deze voet een beetje naar mij toe.
Nee, niet dat deel van je heupen. Maak jezelf hier vierkant.
Op deze manier, goed? Dan een hand op de bat en denk er aan, een stap vooruit.
Als je de bal raakt, roep je Hete Koffie. Zeg het eens.
Hete Koffie. - Zeg, Hete Koffie.
Goed, laat maar. Je kunt zeven van de tien keer falen, maar je bent nog steeds een ster.
Een beetje beter en je drinkt koffie bij de Grote Show.
Ik vind dit spel leuk. - Ik weet het. Het is toch goed?
Het is een geweldig spel. Ogen op de bal gericht en zwaaien.
Dat was iets te laat. Kijk als de bat de bal raakt.
Kijk. Ga met je ogen precies daar heen.
Wat is er met jouw pitchen? - Daar gaan we.
Dat was iets te vroeg. - Maar het was zo goed, een heel goede zwaai.
Bijna Dennis, dat was goed. - Goed, nu met trotse volharding.
Ik wil zien dat jij je er op stort. Neem een houding aan.
Wat meer branie. Raak de plaat aan. Je bent linkshandig.
Je bent vreemd, excentriek, niemand begrijpt je, jij jezelf ook niet.
Begrijp je wat ik bedoel?
Ja, dat bedoelde ik. Nu, handen terug, geef me de arendsblik.
Ik ben bang. - Dat bedoel ik nu.
Hete Koffie.
Je hebt het langs de lijn geslagen. Dat is een goede bal. Rennen.
Rennen, Dennis. Een goede bal. Rennen. Laat de bat vallen en ren.
Kom. - Rennen. Snel.
Dank je wel, schat.
Waar was dat voor?
Omdat de medailles altijd aan de verkeerde worden gegeven.
Hallo, ik heet Jeff.
Ik ben een vriend van je, van David en ik heb dit cadeau voor je.
U bent zijn agent. - Dat klopt.
Dat is, zeer goed. Ik ben onder de indruk.
Waar is, David? Is hij binnen?
Is hij binnen? Is hij aan het schrijven? Is hij binnen aan het schrijven?
Goed, maatje, hoor eens, ik, maat, hoe gaat het?
Leuk je te zien. Heb je Dennis ontmoet? - Ja, we hebben net kennisgemaakt.
Als hij honger krijgt, zeker de hele avond Lucky Charms?
Knokkels? - Hij is niet, het heeft tijd nodig.
Wij gaan er vandoor. - Tot ziens, maatje. Leuk je gezien te hebben.
Ik ben zo trots op je, je leven weer oppakken, fantastisch.
Het gaat niet erg goed. - Maatje, weet je wat?
Er is een lange en trotse traditie om hulp in te roepen van een kinderjuffrouw.
Er is absoluut, het is geen schande. - Ik heb het niet over Dennis, dat gaat goed.
Ik heb het over, weet je, het boek gaat niet zo goed.
Wat is er aan de hand met het boek? Is het iets van in het midden ingezakt, niet geweldig?
Het einde? Is het probleem het einde te verzinnen?
Kan ik helpen? Als ik iets... - Er is een essentieel idee...
waar ik geen grip op krijg. Weet je wat zo geweldig is aan Dennis?
Hij is een bron van ideeën. Hij vecht al mijn aannames aan, allemaal...
stuk voor stuk en ik ga er in mee. Ik moet leren wat minder star te zijn.
Of wat standvastiger. - Ja, het is geweldig.
Ik ben heel blij dat jij starheid uitzoekt, maar ik leef de Wraak van Dracoban...
dagelijks en de duister krachten omsluiten me.
Tina komt naar de stad. Ja, ze geeft een groot, officieel feest...
speciaal voor jou en verwacht... - Feest?
om haar op rituele wijze het eerste concept te overhandigen...
van de Wraak van Dracoban, Deel 2, het vervolg. - Wanneer?
Over een week of zes. Dat is het dus. - Wanneer?
Op 28 januari. Zij doet het op 28 januari.
Wat doet die datum ertoe? - Ik weet het niet.
's Avonds is er een signeersessie, in de...
Ik moet een oppas hebben. - Ben je gek geworden?
Want als dat wel zo is... - Ik heb alleen wat tijd nodig.
Denk je niet dat ik dat verdien, na al die tijd? - Geen probleem.
Weet je zeker dat ik niet met je naar binnen hoef?
Ja, ga mee? - Nee, ga niet mee.
Niet meegaan. Heb je de paraplu nodig?
En heb je beslist de loodgordel nodig?
Je zult beslist een fijne, eerste dag hebben.
Hoor eens, wees gewoon jezelf.
Meer hoef je niet te doen, goed?
Die kant op.
Zack, wil je rugby spelen? - Achterlijke.
We zien je wel. - Jullie, ettertjes.
Meneer, is er een probleem?
Niet echt, ik kijk alleen. - Ja, dat is een probleem.
Dit is een misverstand. Dit is niet wat het lijkt.
Ik ben een nieuwe ouder. Dat is mijn zoon...
het is zijn eerste dag en ik maakte mij zorgen.
Ik kwam om naar mijn dochter te kijken.
Dat is mijn schatje, daar in het bruin.
Zij rijdt de, welke is van u?
Daar aan de zijkant, die ondersteboven hangt.
Succes, meneer.
Hij zegt dat hij de zwaartekracht van de aarde tegengaat...
omdat het de bloedstroom naar zijn hersenen tegenwerkt.
Dat denken de yogi's ook. - Yogi's gaan niet naar de tweede.
Het kan geen kwaad wat excentriek te zijn. - Dat weet ik wel.
Hij denkt dus dat hij van Mars komt en jij schrijft over Mars. Geweldig.
Een marsmannetje koos u om hem te leren mens te zijn.
Kom nu. Hij kwam naar de aarde om ons bestaan te documenteren.
Toen ik 11 jaar was, zag ik de Sound of Music en vanaf dat moment was ik er van overtuigd...
dat ik de verloren Von Trapp zus was. - Jij?
Maar ging je naar school in lederhosen? - Inderdaad, dat deed ik.
Dat is een mooie invalshoek.
Het is een lief jongetje...
maar hij is anders dan anderen. - Werkelijk?
Volgens de sociaalwerker is hij bovengemiddeld intelligent...
maar ik denk, dat hij tijd nodig heeft om zich aan te passen.
Hij steelt van andere kinderen.
Steelt hij?
We vinden dingen in zijn kastje, schoenen, potloden, beugels.
Dennis heeft een zeer nieuwsgierige geest en ik denk dat hij alleen maar...
Weet u, als het alleen maar over het stelen ging...
maar Dennis heeft speciale aandacht nodig die wij hem hier niet kunnen bieden.
Wat bedoelt u, die kunt u hem niet bieden?
Het spijt me. - Wat spijt u?
Wat zegt u? Zegt u, dat u hem van school trapt?
Dat is nogal...
dat is echt koud.
Dennis en ik hadden een leuk, lang gesprek. - Mooi. Hoe ging dat?
Ik ben een intelligent wezen. - Daar ben ik het helemaal mee eens.
Zullen wij ook even praten? - Wil je hier even wachten?
Wat moet ik voor Dennis doen? Ik bedoel, om te...
Doe wat u nu doet. Weet u, u moet het wat tijd gunnen.
Maar, dokter, ik maak me echt zorgen. Hij maakt helemaal geen vrienden...
hij bindt zich niet echt aan mij en hij is net van school getrapt wegens diefstal...
en hij is een zeer geïsoleerd jongetje. En als hij kwetsbaar is...
en zo bang, wil ik...
Als hij me vertelt dat hij denkt dat hij weg zal drijven.
Hij denkt waarschijnlijk dat hij weg zal drijven omdat hij erg slim is...
en hij ziet dat hij in een wereld leeft waar mensen en dingen verdwijnen.
Ik kan hem wel iets voorschrijven, maar eerlijk gezegd...
denk ik dat als hij ziet hoe een ander intelligent persoon...
met beide voeten op de grond blijft, veel therapeutischer voor hem werkt.
Alle ouders hebben het gevoel dat zij blind een blinde leiden.
Zeker.
Ik wil je even ergens over spreken.
Na de kerstvakantie gaan we naar een nieuwe school.
En ik wil weten hoe jij daarover denkt, want het kan eng zijn, een nieuwe school...
en jouw leraar denkt dat het een goed idee is en ik ook.
Meten is weten, nietwaar?
Maar, hoe denk je er over? Ben je bereid een nieuwe start te maken?
Opnieuw te beginnen op een nieuwe school?
Kun je dat aan?
Waar kijk je naar? - Daar hebben ze me gevonden...
op het gras, bij het grote, ronde gebouw. Het regende.
Weet je wat vreemd is, het is zo lang geleden...
ik dacht niet dat jij het je zou herinneren.
Ik kon het niet, dus waarom jij wel? - Ze komen gauw om me op te halen.
Zoals, zomerkamp? - Je gelooft me niet.
Marsbewoners kunnen dus ook gedachtelezen? - Marsbewoners kunnen veel wat jij niet kunt.
Behalve het veranderen van verkeerslichten, wat kun je nog meer?
Wij kunnen kleuren proeven.
Je kunt kleur proeven. Bewijs het eens.
Bril af en ogen dicht.
Ze zeiden dat dit zou gebeuren. - Mond open.
Openen, niet, jij keek. Jij keek, beslist.
Goed, mond open. Alsjeblieft.
Welke kleur is het?
Rood.
Goed, maar deze telt niet, want we hadden duidelijk ethische complicaties.
Mond open.
Groen. - Heel goed.
Mond open.
Geel. - Ja, dat klopt.
En deze?
Ik kan het niet proeven. - Het is blauw.
Ik weet het. Ik kan blauw niet proeven.
Is het te licht?
Maak het wat donkerder.
Kom, Flomar. - Noemde jij Ergens zojuist Flomar?
Dat is Mars' voor warme, zachte vriend. Hij heeft het uitgekozen.
Wil je een glas water? - Nee, bedankt.
Waar wil je dat hij gaat zitten?
Het maakt niet uit. Waar je maar wilt. Er wat nonchalant over doen, goed?
Eet hij kalkoen, of moet ik Lucky Charms halen?
Geen idee. Vraag deze wonderjongen maar.
Wil je kalkoen met ons eten?
Ik kan niets eten, dat op de manen van Saturnus gekweekt is.
Dan zit je hier wel goed. Dat is geweldig.
Goed, maatje?
Is het je wel eens opgevallen hoe ver zijn ogen uit elkaar staan?
Of dat zijn oren een beetje puntig zijn? Een klein beetje.
Al die tijd dacht ik, dat ik een slechte vader zou zijn.
En dat ik Mars als een invalshoek gebruikte.
Maar toen dacht ik, als het dat nu eens niet is?
Wat als hij werkelijk doordrongen is, met iets speciaals...
hij zou een klein medium kunnen zijn. - David, je doet hysterisch.
Iedereen roept, doe niet hysterisch. Maar waarom niet hysterisch doen?
Hysterie is de nieuwe kalmte. Mijn vrouw overlijdt, boem...
ik overleef het en adopteer een kind van Neptunus.
Moet ik bevriezen of hysterisch worden? Zeg het me maar.
Ik denk dat hysterie een levenswijze is. In ieder geval een kledinglijn.
Ik kan stoppen met schrijven, niet dat ik schrijf.
Ik maak me zorgen om je. - Waarom?
Omdat ik denk dat het echte probleem is dat jullie het heel moeilijk hebben.
Denk je dat ik dat niet weet? Ik weet het.
Je bent nog steeds in een proefperiode. Ik bedoel...
Je kunt hem als een niet werkend apparaat terugbrengen? Bedoel je dat?
Ik denk dat ik probeer te zeggen, dat ik...
ik weet dat je veel van jezelf in hem herkend, maar ik was erbij, David.
Jij was vreemd, je had problemen, maar dit kind is een andere categorie.
Wat zo verbazingwekkend aan jou is, je hebt gelijk.
Je hebt altijd gelijk en je onthoudt wanneer je gelijk had...
en geeft niemand de kans het te vergeten.
Ik ben eventjes weg.
Kom, Dennis. Laten we weggaan.
Dat was toch leuk?
Even later, ik kan wat Lucky Charms of zo voor je maken.
David, niet doen. - Het is in orde.
Kom, het is Kerstmis. - Wat dan ook.
Natuurlijk is het dat. - Weet je dat? Waar ga je heen?
Kom.
Kom. Het spijt me. Ik bedoelde niet...
Proefperiode, is dat een code? Een soort code?
Omdat je dat zei. - Ik weet het. Weet je wat?
Het is goed, alles komt goed. Ik probeerde, ik ben gewoon moe.
Ik ben gewoon moe. - Maar het is Kerstmis, David.
Nee, we komen morgen wel. - Doe maar kalm.
We komen morgen, goed?
Was ik stout? - Nee, jij was niet stout...
en houd op dat te zeggen, goed? Ik wil niet dat jij je in je voeten snijdt.
En papa is...
Ik ben hier aan het werk.
We zullen deze camera een poosje opbergen, goed?
Maar ik ben nog niet klaar met mijn missie. - Wel voor vandaag.
Maar ik ben nog niet klaar met mijn missie. Geef mijn camera terug. Ik heb het nodig.
Je moet kalmeren. Ik moet werken, of je kunt naar je kamer.
Je stuurt me weg, nietwaar? - Waarom zou ik je wegsturen?
Omdat je boos op me bent omdat ik je spullen stuk gemaakt hebt.
Dennis, die spullen maken me niet uit.
Het zijn slechts spullen. Niets wat jij doet...
zal veranderen hoe ik voel. Begrijp je dat?
Nooit zal ik je wegsturen.
Het zijn slechts spullen.
Kom breek het, alsof je het meent.
Nog één. Vooruit, maatje.
Hier zijn er twee. Slechts één. Een mooie. Over het hoofd, prachtig.
Zoals de Grieken het doen. - Dat voelt goed.
Nee, niet dat bord. Ik heb een idee en we hebben nog steeds lol.
We hebben nog steeds lol.
Het spijt me, ik probeer gewoon, het spijt me.
Ik probeerde gewoon lol te hebben, maatje.
Was dat een lachje?
Ik zal je weeklagen. Dit is oorlog.
Blijf hier.
Meneer Lefkowitz, komt u binnen.
Wat een verrassing. Fijne feestdagen. - Dank u, u ook.
We hadden gewoon, wat lol.
Een soort, je kunt het een doorbraak noemen.
Leuk u te zien. Bijzonder accuraat van u om in de vakantie langs te komen.
Ik hoorde dat er wat problemen op school waren.
Wat kleinigheidjes. Niets wat we niet aan kunnen.
Zou u het erg vinden, als Dennis en ik even naar zijn kamer gingen?
Als hij mij zijn kamer laat zien, kunnen we even kletsen.
Ik zou het niet erg vinden. Zou jij het erg vinden?
Ben jij het er mee eens, Dennis?
Ik denk dat Dennis het ook goed vindt. - Goed.
Waar is jouw kamer, Dennis? - De trap af.
Hij zal het u wel wijzen. - Dank u.
Na jou.
Is alles in orde?
Wist u van die dingen? - Dat zullen we heel gauw afzetten.
Zeker, we zijn... - Heeft u dit gezien?
Ja, daar weet ik alles van. Dat is natuurkundig experiment waar we aan werken.
Een soort van vervorming en verval van een ding.
We pakken van alles en stoppen het in zakjes.
We maken er foto's van, leggen het weg en komen later weer kijken.
Dennis en ik, vooral Dennis, heeft bestudeerd hoe het is...
Ziet u, we zijn er net mee bezig. - Autosleutels.
Zeker. Weet u wel, autosleutels. - Van u?
Ja, van mij. - Paspoort, van u?
Dat wist ik ook. Onvoorstelbaar zoals een paspoort kan vervallen.
Alles is in orde, alles gaat goed. Geweldig.
We proberen het gewoon en zien hoe het vervormt of vervalt, of niet.
Soms gebeurt het niet. - Kunnen we even onder vier ogen praten?
Goed. Excuseer ons een momentje, Dennis.
Ik maak me een beetje zorgen, meneer Gordon.
Kennelijk lijdt u aan hetzelfde syndroom als vele adoptiefouders.
Shock?
U wilt zo graag de vriend van het kind zijn dat u vergeet een ouder te zijn.
En Dennis heeft nu een ouder nodig. Hij heeft een sterk rolmodel nodig.
Hij heeft iemand nodig die hem op de aarde zet. Hij steelt weer.
Hij is van school gestuurd. - Ik vind gestuurd een zwaar woord.
Volgens mij was iedereen het eens dat het niet de juiste plek voor hem was.
Ik hoor dus ook bij iedereen. - Het hoofd gaf mij geen keuze.
Ik had even moeten bellen, sorry.
Ik zal uw zaak nog eens laten herzien. U krijgt een brief. Ik laat mezelf wel uit.
Meneer Lefkowitz, ik weet wel dat er niemand op deze planeet...
meer van Dennis houdt dan ik. Dat weet ik.
Dit zijn mijn foto's.
En ze zijn zeer belangrijk voor mij.
Ik wil begrijpen waarom jij ze pakte. Wil je mij dat vertellen?
Alsjeblieft, ik wil dat je het me vertelt. - Omdat je zoveel van haar houdt.
Dat is waar, maar dat verandert niets aan wat ik voor jou voel, maat.
Niet eens een klein beetje.
Weet je, meneer Lefkowitz weet niet zeker of het een goed idee is, dat je hier bent...
dus we moeten hem overtuigen.
Als je hier bent, is het niet erg dat je van Mars komt.
Maar hier buiten, met alle andere aardbewoners moet je volgens de aardse regels leven.
Maar wat we nooit zullen doen, echt helemaal nooit...
is opgeven. Volgens mij zei Winston Churchill dat.
En er is nog iets. Dit is heel ernstig.
Wil je me alsjeblieft leren hoe je dat disidnigreren doet?
Hoe doe je het?
Het lukt je wel.
We moeten dit doen. - Ik kan het niet, doe jij het.
Volgens mij hoort dit shirt hierbij.
Het staat je geweldig.
Hij ziet er oogverblindend uit. - Zeker. Dat is mooi.
Dat is mooi. - Werkelijk?
Op welke leeftijd begonnen ze met pesten als je de verkeerde kleding droeg?
Je weet wel, als je niet hip was. De vijfde?
Toen begon ik mijn regenboogkleurige beenwarmers dagelijks te dragen.
Dat bevestigde mijn rol als rare griet, die achterin de klas zat...
en smurfen tekende tot in de negende.
Maar...
Maar wat?
Misschien hoort het niet om makkelijk te zijn.
Misschien missen degene die het makkelijk hebben, wel een stuk van het avontuur.
Denk je niet dat de echt interessante mensen ter wereld, een moeilijke jeugd hadden?
Ik ben overtuigd, ik stuur hem met regenboogkleurige beenwarmers heen.
Alsjeblieft niet. - Jawel.
Zo fascinerend ben ik niet.
Het punt is, dat ik me de hele tijd zorgen om hem maak. Dat is de vloek van het ouderschap.
Volgens mij is Dennis gelukkiger dan hij in lange tijd is geweest.
En ik denk jij ook.
Ik moet gaan. Het is laat en ik ben moe.
Wil je dat ik even koffie zet voor de terugweg, of...
je kunt gewoon hier blijven.
In de logeerkamer. - Jij hebt geen logeerkamer.
Dat is waar. Je kunt op de bank slapen. Ik had niet, geloof me...
dat bedoelde ik niet. Daar dacht ik helemaal niet aan.
Werkelijk? Helemaal niet? - Niet echt helemaal niet...
maar waar ik nog minder aan dacht, als aan mazelen of zo.
Het is werkelijk... - Ik moet gaan.
Ik moet de vissen voederen. - De vissen?
Ik zorg voor de vissen van de buren. - De buren.
Juist.
Die hebben voer nodig. - Vissen, toch?
Goedenavond.
Alles in orde? - Ja. Jij ook?
Ik weet het niet. - Ja, wel. Je ziet er goed uit.
Jij ook. Je ziet er geweldig uit.
Je ziet er goed uit. - Jij ook.
Je ziet er geweldig uit. Geweldig.
Het is een bewolkte dag. - Ik weet het.
Daarom heb je geen zonnebrandcrème nodig. Maar ik heb wel wat slecht nieuws.
We moeten van die loodgordel af. - Maar dan drijf ik weg.
Ik weet niet veel, maar dit wel. Je zult niet wegdrijven.
Beloofd? - Gegarandeerd.
Maar weet je, kom. Wat ik je wilde zeggen...
ik weet niet of ik je het ooit gezegd heb, maar toen ik een kind was, deed ik...
alsof ik van een andere planeet kwam. - Waarom deed je dat?
Ik ging naar een nieuwe school, ik was nerveus en ik wilde dat men mij aardig vond...
ik was bang dat ik nergens bij zou horen en... - Droeg je een hoed?
Ja, soms wel, want het was in Chicago en het was koud, dus droeg ik soms een hoed.
Je had geen hoed moeten dragen.
Daar is het. - Hoe dan ook, na een poosje...
leerde ik een beetje meer als iedereen te zijn en er een beetje bij te horen.
En weet je, zo beroerd was dat niet. Het was echt zo slecht nog niet.
Is het goed om net zoals iedereen te zijn?
Dat is een heel goede vraag. En dat zeggen volwassenen...
als ze geen antwoord weten.
Ik denk dat het nu belangrijk is te onthouden dat je een hoop moet leren.
Over het mens-zijn. - Helemaal goed.
In plaats van... - Menselijk mars-zijn.
Waar je toch eigenlijk al heel veel van weet?
Wees welkom.
Leuk u te zien. Kent u Dennis nog?
Maak je geen zorgen. We zijn hier allemaal heel aardig.
Luister, maatje.
Als je nerveus wordt of denkt dat je het niet aan kunt...
ben ik hier vlakbij en kun je me uit de auto komen halen.
En als ik me niet goed voel nadat je weg bent? - Dan kun je me halen, ik ben er de hele dag.
De hele dag? - De hele dag.
Je vader moet nu weg, Dennis, goed?
Vooruit maar, maatje.
We zijn een beetje nerveus, omdat we vandaag zonder loodgordel zijn.
We hebben problemen met de zwaartekracht. Goed, maatje.
En de radio's ruisten over de lijn toen de krijgsheren het commando ontvingen...
zich tot hun soldaten richten en instrueerden, val waar je staat.
Val waar je staat.
En dat is voldoende Dracoban voor één nacht. Slaap lekker, mooie prins.
Leuk praatje.
Ik kom eraan.
Dennis, alles in orde? Wat is er?
Wat is er met hem?
Wat is er gebeurd? Is hij in orde?
Hij is overleden.
Overleden?
Laten we een stukje gaan rijden. Laten we hier weggaan.
We gaan de sterren bekijken. Kom, maat.
Toen ik een jongetje was zoals jij dacht ik, dat als je iemand verloor, dat ze...
naar de sterren gingen en al zie je hen niet, kun je wel met hen praten en horen ze jou.
Huil je daarom, omdat je Flomar niet meer zult zien?
Als je van iemand houdt, is het heel moeilijk als je die niet meer kunt zien.
Praat je tegen Mary?
Op een bepaalde manier, ja, de hele tijd.
Dat is waarschijnlijk waarom ik hier kom.
Ik kan Mars zien. - Ga weg. Waar? Ik zie het niet.
Dat is een goed oog.
Wat denk je wanneer je Mars ziet?
Dat mijn missie bijna voorbij is. Ik zal al gauw terug gaan...
en alles zal weer normaal worden.
Mag ik nog een laatste ding over Mars zeggen, dat misschien vreemd klinkt...
uit de mond van een sciencefictionschrijver maar, nu, jij en ik, hier...
geheel samengesteld door atomen...
zittend op deze bol met een hart van vloeibaar ijzer...
vastgehouden door deze kracht, die jou zorgen baart, genaamd zwaartekracht...
continu om de zon draaiend met honderdduizend kilometer per uur...
en flitsend door de Melkweg met één miljoen kilometer per uur...
in een universum dat misschien achter zijn eigen staart aan rent, met de snelheid van het licht.
En midden in al deze uitzinnige activiteit, geheel bewust van ons eigen dreigend sterven...
wat is een mooie manier is om te zeggen dat we allemaal weten dat we zullen sterven...
komen we nader tot elkaar.
Soms om reden van ijdelheid, soms met redenen waar je nog te jong voor bent om te begrijpen...
maar meestentijds komen we nader tot elkaar en verwachten er niets voor terug.
Is dat niet vreemd?
Is dat niet raar?
Is dat niet vreemd genoeg?
Waarvoor zou je eigenlijk van Mars moeten komen?
Dus gaan we gewoon met hen praten en vertellen hen alles over de mensheid...
wat we leuk vinden om te doen en het zal voorbij zijn voor je het weet...
en alles zal in orde zijn. Goed, afgesproken?
Want als ik mezelf ben, laten ze mij niet bij jou blijven.
Wat je ook zegt, het zal goed komen.
Ik houd ongelooflijk veel van jou.
Je hebt je enkellood om.
Wees gewoon jezelf.
Kom.
Goed, kom maar mee. Het komt allemaal goed.
Ik zal even wat koffie halen. Het is in orde.
En Dennis, hoe gaat het op school?
Goed.
Is er iets dat je ons wilt vertellen?
Je lijkt vandaag niet erg gelukkig, Dennis.
Ik ben astraal.
Dat gedoe met die schoolwisseling, hoe was dat voor jou?
Er waren wat zware tijden maar het belangrijkste is...
dat jij je problemen onder ogen ziet...
en je moet nooit...
nooit opgeven.
Helemaal nooit.
Winston Churchill zei dat, denk ik.
Winston Churchill was toch een heel slimme man?
Dennis, toen we voorheen spraken, zei je dat je van een andere planeet kwam.
Van Mars. - Mars, juist.
Zepper nicki whawok. Trans fobo medio.
Soms is het best om te doen alsof, maar soms kan het niet.
Jij deed maar alsof?
En toen ging ik wetenschap doen en realiseerde me dat we om de zon draaien...
met honderdduizend kilometer per uur...
op onze plaats gehouden door zwaartekracht. Dus waarom zou ik van Mars moeten komen?
Ik denk omdat ik er niet bij hoorde.
Toen leerde ik hoe ik als iedereen moest zijn.
Dennis, heeft meneer Gordon je voorgezegd wat je hier vandaag moest zeggen?
Hij heeft me slechts één ding voorgezegd. - Wat dan?
Als je drie van de tien raakt, ben je een ster.
Als je ook maar iets beter bent dan dat...
een klein beetje beter, dan ben je een superster.
Jij krijgt een kop koffie.
Hete koffie.
En, hoe ging het? - Ik heb hen over honkbal verteld.
Wat deed je? - Toen vertelde ik over hete koffie.
Niet waar. Werkelijk?
Gefeliciteerd.
Dank u. Ik houd van je.
We benadrukken de zoektocht naar planeten buiten ons zonnestelsel in dit observatorium.
En, zoals veel van u weten, is het Dracostelsel het primaire doel van de zoektocht.
Wie kan daar beter over vertellen, dan David Gordon, wiens bestseller Dracoban...
deze opwindende zoektocht onder de ogen van het publiek bracht.
Eens kijken. Dank u.
Ik was gefascineerd te zien dat Draconis, omdat het een stelsel is...
nagenoeg gelijk aan ons zonnestelsel, een planeet kon hebben als de Aarde.
Over geen planeet is zoveel romantisch gespeculeerd als over Mars.
Eens werd gemeenschappelijk aangenomen, dat Mars bewoond werd door een oude beschaving...
welke een gecompliceerd irrigatiesysteem had gegraven en de jaarlijkse verduistering...
van de planeet werd gezien als het groeiseizoen van de vegetatie.
Maar de onderzoeksvluchten van Mariner IV, VI, and VII...
toonden aan dat het irrigatiesysteem slechts een enorm netwerk van ravijnen was...
en de verduistering werd veroorzaakt door de jaarlijkse stofstormen.
Grondmonsters genomen door de Viking toonden een algeheel ontbreken...
van organisch materiaal op de oppervlakte van de planeet aan.
In andere woorden, er is geen leven op Mars.
Over geen planeet is zoveel romantisch gespeculeerd als over Mars.
Eens werd gemeenschappelijk aangenomen...
Zo herinner ik het mij niet.
Dit is het niet.
Volgens mij kom ik van een andere Mars.
Ben je boos op me?
Ik ben niet boos. Ik meende dat we het eens waren...
dat jij niet van Mars zou komen. Ik kan het woord niet eens meer zeggen.
Ik dacht dat ik deed alsof zodat we samen zouden kunnen blijven.
Nee. Kom nu, maatje.
Jij gelooft niet dat ik van Mars kom, wel dan? - Kom nu, Dennis...
ik denk dat jij soms denkt dat je dat doet, goed?
Nee. Houd jij op, Dennis. Het is... - De auto.
Het spijt me, agent. Ik was in gesprek met mijn zoon en ging gewoon de bocht om.
Het spijt me echt. - Rijbewijs, alstublieft.
Meestal heb ik het gewoon hier.
Dennis, heb jij mijn rijbewijs gepakt?
Freena wobbly meetya.
Dennis, ik vraag je wat. Ik wil een antwoord van je.
Heb jij mijn rijbewijs gepakt? Dit is ernstig, snap je?
Freena wobbly meetya. - Dennis. Geef me antwoord
Freena wobbly meetya.
Dennis, jij hebt mijn rijbewijs gepakt. - Niet waar.
Ik heb het niet gestolen.
Wat heb je met haar foto's gedaan? - Ik stal ze niet, ik heb ze nodig.
Kom nu, toch. Dat is niet eerlijk.
We hebben het hier uitgebreid over gehad. - Die zijn van mij.
Het zijn niet jouw spullen, Dennis. - Het zijn mijn spullen.
Dennis, volwassenen kunnen ook gekwetst worden, net zoals jongetjes.
Dit zijn mijn spullen.
Ga je gang. Waarom ook niet?
Trans fobo medio.
Je bent geen Marsbewoner. Je bent gewoon een jongetje.
En misschien kan ik je niet helpen. Misschien ben ik hier niet geschikt voor.
Blijf hier en koel eventjes af.
Gewoon, ik laat een minuut of twintig mijn gezicht zien...
en ben weer terug. - Nee, neem je tijd.
Doe wat je moet doen, goed? Maak je geen zorgen over ons.
Het zal geweldig zijn. - Bedankt dat je op wilt passen.
Jij bent mijn broer. Hij is mijn neefje.
Dat is gaaf. Hoor eens, ik ruim de keuken op...
bel Nicholas en Jonas om te zien hoe het gaat en kom dan weer terug bij jou, goed?
Goed, maat? Ik ben zo terug.
Gefeliciteerd. Wie is deze knappe vent?
Ik lijk Voorzitter Mao wel. - Klopt, je hebt zelfs je Rode Boekje bij je.
Dat is afschuwelijk. Louis, hier, vlot.
Welkom op dit evenement, meneer Gordon.
Ik was nieuwsgierig naar je. - Heerlijk je te zien. Je bent de eerste niet.
Iedereen, dit is David Gordon en hij is briljant.
En ik zie dat hij een cadeautje voor me heeft. Dit is het eerste concept van zijn nieuwe boek.
En geloof me, het was niet goedkoop.
Ik wil je graag aan Leonard voorstellen. Hij is hoofd marketing.
Aangenaam kennis te maken. - Hij is echt briljant.
Werkelijk? - Welkom bij de club.
Tina heeft graag briljante mensen om haar heen. - Ik zie het.
Zullen we dit manuscript maar aan mijn assistent geven, voor de zekerheid?
Tina, zou ik je even privé kunnen spreken? Er is iets dat ik je moet zeggen.
Dit is misschien wat onaangenaam. - Ik houd niet zo van dat woord.
Dat geloof ik. Zou je hier even naar kunnen kijken?
Ik wilde je even spreken, want het is een iets andere situatie dan ik verwachtte.
Kind van Mars? Wat is dit? - Is dit jouw idee van een alternatieve titel?
Ik dacht dat we de Wraak van Dracoban hadden afgesproken.
Klopt, dat was zo.
Om eerlijk te zijn is het iets meer dan een verandering van titel.
Dus dit is het kwantum alternatieve universum? - Houd je mond.
Een idee dat... - Ik probeerde echt Dracoban te schrijven.
Wat is dan het probleem? - Ik heb een jongetje geadopteerd.
Ik adopteerde deze fantastische, moeilijke jongeman en hij leeft...
en die karakters zijn dood, ik moest dit gewoon doen.
Nee, we hebben een contract. We hebben een enorm bedrag betaald.
Ik weet het. En ik zal...
ik zal het andere boek schrijven of je terug betalen.
Het is onaanvaardbaar. - Ik beleen mijn huis, indien nodig.
Het zal me een zorg zijn. - Ik wil het geld niet.
Ik wil een Harry Potter in de ruimte. Daar heb ik voor betaald.
Leonard heeft een bijzonder dure marketingcampagne opgezet voor dit boek...
en Dracoban is de hoeksteen van die campagne.
Ik kan niets doen zonder dat.
Begrijp je wat ik zeg? - Je snapt het toch, maat? Begrijp je dat?
Waarom kun je niet zijn die wij willen dat je bent?
Het lukt me.
Oppassen.
Hoe laat is het? Het spijt me. Ik zal die andere schrijven.
Ik maak het goed met je, ik beloof het. Je krijgt een hele serie, rivieren met bloed...
maar lees dat, want het is goed. Het is echt goed.
En ik moet gaan, maar het was geweldig en het spijt me.
Wat zou je zeggen van...
warme chocolade of zo?
Klinkt dat goed?
Of Tang? Weet je wat Tang is?
Dat is iets wat astronauten drinken. Dat vind je misschien wel lekker.
Wat is er gebeurd?
We kunnen hem niet vinden. - Je kunt hem niet vinden?
Hij was in orde. Alles was goed. Hij was in zijn kamer, ik wilde hem...
warme chocolade brengen. - Het is goed.
Toen hebben we de politie gebeld, voor de zekerheid.
Waar heb je hem voor het laatst gezien?
Hij is nergens in het huis. - Weet u het zeker? Hebt u overal gekeken?
Het is prachtig. Misschien is hij een Mozart in de dop.
Wat betekent dat?
Dat betekent goedendag.
Harlee, blijf daar. Blijf in de auto, goed? - Heb je hem gevonden?
Nee, maar ik weet waar te zoeken. Kun jij me rijden?
Ik laat de politie hun wagen wel verplaatsen. - Nee, het maakt niet uit.
Goed. Bel me. Gordels vast.
Ga jij die kant op, dan ga ik...
Praat tegen hem. Vooruit.
Dennis, blijf waar je bent. - David komt je halen, dus niet bewegen.
Niet, echt, niet lopen, schat. Probeer gewoon stil te blijven staan.
Dennis, sta stil. Ik kom er aan.
Dennis, ik kom je halen. Alsjeblieft, sta stil. Alsjeblieft.
Dennis, sta stil. - Ze zijn hier.
Dennis, houd vol, maatje. Ik kom. - Waarom ben je hier?
Je kunt niet met me meekomen.
Geef mij je hand. Ik neem je mee naar huis. - Nee, ik moet nu terug.
Mijn missie is voorbij.
Alsjeblieft, sta stil.
Ze zijn er. Ze komen me halen. - Het is een helikopter, Dennis.
Iedereen zoekt je. - Het is geen helikopter. Niet.
Goed. Dennis, geef me je hand. Ik wil je thuis brengen.
Ik ga naar huis. Ik hoor hier niet.
Zet de koffer neer en houd de rand heel goed vast...
dan wacht ik samen met jou, goed?
Het spijt me, David.
Wat spijt je? - Het spijt me dat ik weg moet...
maar ik zal hen voer honkbal vertellen...
en over Lucky Charms...
en over Flomar.
Je kunt hen vertellen over alles wat we deden en hoeveel plezier we hadden.
Kijk me aan. Vertel hen over alle leuke dingen die we deden...
en over hoeveel lol we hadden.
Je kunt hen vertellen hoe hard je probeerde om er bij te horen, op ons allemaal te lijken.
Mensen kunnen nogal wreed zijn.
Ik beloof je dat ik hen vertel dat jij aardig tegen me was.
Dank je.
Je bent een geweldig mens, Dennis. Dat is het grappige...
en ik wilde je alleen laten voelen dat je bij mij hoorde...
want ik denk dat jij dat ook echt wilt.
Ik denk dat jij bij iemand wilt horen.
Ik wilde dat we meer tijd samen hadden.
Ik wil je bewijzen dat niet alle ouders voorgoed in het niets verdwijnen.
Waarom doen ze dat soms?
Ik weet het niet. Het is een...
Ik weet het niet. Het is een raadsel.
Soms is het hun schuld, maar soms ook niet. Het is een raadsel. Ik weet het niet.
Waarom?
Waarom denk je dat ze mij achterlieten?
Omdat...
Omdat ze stom waren. Wie jou achterlieten, waren de grootste stommerds in het universum.
Zij waren zo stom, dat zij niet eens zagen wat voor hun neus stond.
Hoe konden zij niet zien, hoe uitzonderlijk jij bent, hoe groot jouw hart is?
Ik ben niet eens zo slim en ik zie het. Het is zo overduidelijk.
Jij bent het makkelijkste kind ter wereld om van te houden. Voor mij, in ieder geval.
Weet je wat ik denk?
Ik denk dat jij ook van mij houdt.
Alsof je er helemaal vol van bent.
Ik denk dat het gewoon wacht om los te barsten.
Dennis, je bent mijn zoon. Jij bent mijn thuis, voor altijd.
En ik zal je nooit...
verlaten.
Ik heb je.
Zeg, Dennis, mijn Marswens is vervuld.
Zij zijn in orde.
Soms vergeten we dat kinderen nog maar net op de aarde zijn gekomen.
Het zijn net buitenaardse wezentjes die mens worden uit bundels energie en puur potentieel...
die hier zijn op een onderzoeksmissie, proberen te leren wat het betekent om mens te zijn.
Om een of andere reden, kwamen Dennis en ik in de ruimte tot elkaar...
we zullen nooit weten hoe of waarom...
en ontdekten dat ik van een buitenaards wezen kan houden...
en dat hij van een wezen kan houden...
en dat is vreemd genoeg voor ons beide.
Twee, drie. Houd vast.
Kom, nog één.
Eén, twee, drie. - Was dat goed?
Kom. - Goed, daar gaan we.
Goed, jongens. Dat is goed.
Vertaling en sync: Astimo Subtitling tool bij OuweGrijze.